sobota, 24 kwietnia 2010

Tańcząc, na skraju niepewności i cierpienia,
szukam bezpowrotnie zgubionej nadziei.
To udomowione przyzwyczajenia,
z maską kołdry i poduszki ciepłej.

Autor: o

1 komentarz:

  1. Anonimowy11 października 2010 05:28

    Musiałem przeczytać dwa razy, aby ten przecinek po "tańcząc" zaczął mi pasować. Podoba mi się. Czuć trochę, jakby to było uzupełnieniem Twojego poprzedniego utworu.

    OdpowiedzUsuń

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)